Het klinkt inderdaad chemisch, en dat is het ook. Een chemische peeling is scheikundig geformuleerd en heeft van oorsprong geen natuurlijke bron, zoals bijvoorbeeld glycolzuur uit honing of melkzuur uit zure melk. Het verbaast me dan ook iedere keer dat een fruitzuurpeeling bij een schoonheidssalon, of nog erger in een winkel wordt verkocht onder de naam chemische peeling. Tel daar de vele social media fenomenen en influencers bij op die het verschil tussen peelings niet weten en het werkelijke resultaat is chaos van begrip bij de consument.

Allereerst: een chemische peeling kan wél ondergaan worden in een schoonheidssalon door een ervaren huidspecialist (of in een kliniek door een arts), maar never nooit thuis. Uit oogpunt voor veiligheid voor de consument worden deze producten nooit zomaar verkocht, tenzij je je laat overhalen door louche marketing op bepaalde internetwinkels. Het product is niet geschikt voor thuisgebruik en vereist meer kennis en kunde dan het flesje openen, op je gezicht druppelen en aanbrengen. De producten die dus worden gepromoot op deze manier zijn geen chemische peelings, maar fruitzuren of bepaalde enzymen die de huid peelen of verweken. En natuurlijk kan een arts of huidspecialist vloggen en een chemische peeling laten zien, maar die heeft de skills ervoor. Althans, dat hoop ik.

 

Peelings zijn zo oud als de weg naar Caïro en dát is nou net geen fabeltje: het blijkt dat de Oude Egyptenaren al thuis waren in het peelen van de huid met diverse hulpmiddelen zoals woestijnzand, citroensap en melk. Zo weten we bijvoorbeeld dat Cleopatra in bad ging met ezelinnenmelk en dat Nefertiti veel waarde hechtte aan het reinigen van haar lichaam met woestijnzand. Vele jaren later, vanaf eind jaren 80 werden deze methoden door de moderne wetenschap ondergebracht in professionele behandelingen zoals peelings, resurfacings  en apparatuur zoals ablatieve lasers en microdermabrasie. En uiteraard horen daar de effectieve huidverbeteringsproducten anno nu bij. Maar nu terug naar de chemische peeling…

 

Een chemische peeling heeft in no nonsense taal als doel de huid op te lossen. Dat gebeurt door de huid eigenlijk te bevriezen met behulp van chemische stoffen zoals Phenol of TCA (TriChloorAzijnzuur) en nog een aantal andere chemische hulpmiddelen. Hierdoor worden er versnelt nieuwe, jonge cellen aangemaakt en heeft men een huid vernieuwend effect. Ook bestaan er binnen de chemische peelings diverse combinaties en met toevoegingen andere peelende stoffen zijn er veel mogelijkheden. Deze allerlaatste categorie staat bekend als resurfacings. Hoe dan ook: de chemische stoffen binnen deze formules zorgen voor het effect wat je voor ogen hebt, namelijk een nieuwe huid!

 

Het klinkt als een sprookje, want wie wil nou geen nieuwe huid?

Door de innovatieve technieken van tegenwoordig en het toevoegen van een slow release technologie is de chemische peeling afgezwakt en steeds vriendelijker in toepassing geworden. En dat was nodig ook. Wie zich afvraagt hoe een chemische peeling vroeger voelde: het kwam in de buurt van een strijkbout op de huid. Niet bepaald lekker dus. Tegenwoordig worden deze behandelingen nog steeds uitgevoerd onder een roes door artsen en enkel als het echt noodzakelijk is, denk bijvoorbeeld aan medische huidbehandelingen bij brandwonden, littekens of een extreem verdikte en ongezonde huid. Deze peelings hebben eveneens een positief effect op kwaadaardige cellen of voorfases van huidkanker (actinische keratose) maar niet getreurd: als het even niet hoeft zijn er volop andere (lees: prettigere) opties!

 

De techniek achter de hypermoderne chemische peelings en de daaraan toegevoegde andere ingrediënten (resurfacings) maken deze nieuwe soort behandeling uitermate geschikt voor het behandelen van combinaties van huidproblemen, zoals bijvoorbeeld pigmentvlekken bij een oudere huid met rimpels. Twee vliegen in één klap dus. Je vervelt veel minder, je kunt nog steeds over straat en qua gevoel is het een wereld van verschil. Als je mag kiezen tussen een strijkbout of zonnebrand is de keuze makkelijk gemaakt lijkt me…

Een aantal behandelingen van deze variant bieden hetzelfde resultaat als een zware chemische peeling, en dan ook nog zonder de risico’s en ongemakken daarvan.

 

Na de behandeling is je huid gevoelig en trekkerig, wat volledig normaal is. Binnen 24-48 uur begint de vervelling, vaak rondom de mond en de vervelling zet zich de komende 3-5 dagen voort. Na een week heb je een jonge, frisse huid met minder rimpeltjes en vlekjes die glad en verstrakt aanvoelt. Wie zich na die eerste week richt op optimale hydratatie, toevoeging van doelgerichte werkstoffen en aanmaak van collageen houdt een perfecte huidconditie.

 

Nieuwsgierig? Zoek een huidpecialist in de buurt én blijf No Nonsense Beauty volgen voor meer info

© Ahmet Turkkani, Skincare Realist